co to znaczy

Co to znaczy Ego? Czym jest struktur osobowości w modelu psychoanalitycznym, w okolicy superego i.

Dziś jest Sobota, 20 października 2018.

Imieniny obchodzą: Jan, Kleopatra, Irena.

Czy przydatne?

Co to jest Ego

Definicja Ego (z łaciny ja, niem. Das Ich, franc. moi) jest jedną ze struktur osobowości w modelu psychoanalitycznym, w okolicy superego i id. Rola Ego Ego wytwarza się gdyż zaspokojenie potrzeb organizmu wymaga działań w świecie rzeczywistym (obiektywnym) przez przekształcanie wyobrażeń w spostrzeżenia. Jest podporządkowane zasadzie rzeczywistości, działa za pośrednictwem procesu wtórnego, sprawuje kontrolę nad funkcjami poznawczymi i intelektualnymi. Ta część osobowości decyduje o przystąpieniu do działania, które popędy i w jaki sposób zostaną zaspokojone, i o tym które życzenia zostaną wyparte. Zasadnicza rola ego to godzenie wymogów organizmu z warunkami środowiskowymi a więc id i superego. Nie należy jednak popełniać błędu utożsamiając ego i świadomość. Prawie wszystkie obszary ego są świadome. W region ego zaliczane są systemy obronne, które ze swej natury nie są świadome. Historia definicje Aczkolwiek w zestawieniu z id i superego, termin Ja (ego) pojawił się w pismach Zygmunta Freuda dopiero w latach 20-tych XX wieku, istniał samodzielnie już w pierwszych psychoanalitycznych pracach twórcy psychoanalizy. Już w Studiach nad histerią (1895) Freud wskazał na istnienie dwóch konfliktowych ośrodków organizacji materiału psychicznego: Ja i patologiczne wspomnienie. Celem terapii było stopniowe włączanie wyobrażeń i wspomnień zorganizowanych wokół patologicznego jądra w obręb Ja. W tym rozumieniu Ja byłoby zorganiozowanym zbiorem wyobrażeń o sobie, o swoich zasadach moralnych, sposobach postępowania, zaś patologiczne jądro - zbiorem fantazji, wspomnień, dążeń niemożliwych do pogodzenia z Ja, zagrażających Ja. Zatem włączenie tegoż patologicznego wspomnienia jest niemożliwe bez radykalnych zmian w Ja okraślanych jako przepracowanie. W pierwszym okresie rozwoju psychoanalizy Ja było oczywistością: to było to co pacjent uważał na swój temat, to co świadomie pamiętał. Uwaga skupiona była na przywracaniu nieświadomego materiału patogennego. W drugim okresie skupiono się na analizie oporów, a więc wskazywaniu momentów gdzie pacjent nie chce współpracować z psychoanalitykiem i szukaniu przyczyn tychże oporów. W tej fazie widoczne było, iż opory pochodzą z tego samego źródła co Ja. W trzecim etapie zintegrowane zostało intuicyjne definicja Ja - a więc to co pacjent uważa na swój temat, jego świadome przekonania, z nieświadomymi mechanizmami obronnymi odpowiedzialnymi za opór. Efektem tej integracji była instancja Das Ich obecną w drugiej topograficznej teorii aparatu psychicznego. Ego w innych szkołach psychoanalizy Wedle koncepcją Freuda Ja nie jest obecne od początku życia. Powstaje dopiero w pewnym czasie po narodzeniu by podmiot mógł sprostać wymaganiom rzeczywistości. Melanie Klein uważała, iż Ego istnieje od momentu narodzin człowieka i już od samego początku jest zdolne do działania. Odpowiednikiem wyrazu takiego działania jest poszukiwanie pierwotnego obiektu - piersi. Jacques Lacan umieszcza okres rozwoju Ja w fazie lustra - etapie rozwoju gdzie następuje utożsamienie pierwotnie niezintegrowanego zespołu części z idealnym obrazem jakie dziecko widzi w lustrze. To jest zarazem okres pierwszego złudzenia co do własnej natury. Stąd w koncepcji Lacana wszelakie przekonania osoby na własny temat są tylko złudzeniem. Etap lustra jest momentem fundacji rejestru wyobrażeniowego. Konwencja terminologiczna W powojenych tłumaczeniach dzieł Freuda przyjęta została terminologia zaczerpnięta z przekładu angielskiego. Stąd w kilku przetłumaczonych wówczas pracach oryginalny termin Das Ich był wyjaśniony wedle konwencją angielską jako ego. W przekładach Roberta Reszke wydanych poprzez Wydawnictwo KR konsekwentnie odchodzi się od terminu ego na rzecz bardziej właściwego Ja. Podobne stanowisko w tej kwestii prezentuje tłumaczenie Słownika psychoanalizy Jeana Laplance i Jeana-Bertranda Pontalisa. Ego jest jednym z podstawowych pojęć w psychoanalizie Zygmunta Freuda. W analizie transakcyjnej przykładem ego jest komponent dorosłego.